ورود     ثبت نام
 
 
 

«گفتار سوم»
«همدلی، مثل گل است»


یکی از شبهاتی که ممکن است درخصوص ایجاد همدلی در جامعه ایجاد شود، وجود افکار، عقاید و طبایع مختلف و گاه متضاد در جامعه است و این چنین نتیجه گرفته شود که اگر قرار باشد در جامعه همدلی ایجاد شود یا باید تظاهر کرد و یا به مخفی کاری دست زد تا همگان به یک توافق و صورت مشترک برسند.
اما واقعیت این است که مسأله همدلی درست نقطۀ مقابل چنین طرز تفکری است چرا که همدلی امری درونی و اقناعی است و به هیچ عنوان با برخورد دوگانه و غیرصادقانه سازگاری ندارد.
اتفاقاً هنر آن است که در جامعه ای علیرغم وجود همۀ اختلافات و ناهمخوانی ها بتوان روحیه مشترک و همدلی ایجاد کرد برای نمونه می توان به اتفاق بزرگ و مشترک تاریخ معاصر یعنی انقلاب اسلامی ودفاع مقدس اشاره کرد که در میان شهدا از اقشار و ادیان مختلف دیده می شود و یا رأی قاطع به جمهوری اسلامی ایران نمونه درخشان دیگری در عرصۀ همدلی به شمار می رود.
«.. مسؤولین باید بیایند مردم را و بخصوص نخبگان را از جزئیات و واقعیات مطلع کنند؛ ما چیز محرمانه نداریم، چیز مخفی نداریم. این مصداق همدلی با مردم است؛ همدلی و همزبانی که ما 
گفته ایم.
همدلی یک چیز زورکی نیست، یک چیز دستوری نیست که کسی دستور بدهد که مردم همدلی کنید، مردم هم بگویند چشم، این همدلی نمی شود؛ همدلی  مثل یک گل است، مثل یک نهال و بوته گل است، باید نهال را نشاند در زمین، بعد از آن مراقبت کرد، آن را آبیاری کرد، از لطمه زدن به آن باید جلوگیری کرد تا این همدلی رشد کند، بدون این همدلی نخواهد شد. همدلی از همزبانی بهتر است، هم زبانی هم خوب است.
ای بسا هندو و ترک هم زبان
ای بسا دو ترک چون بیگانگان
پس زبان محرمی خود دیگر است
همدلی از هم زبانی بهتر است
همدلی لازم است؛ همدلی را باید به وجود آورد؛ همدلی را باید رشد داد. این توصیه ی من به همه است. الان فرصت خوبی است برای همدلی؛ یک عده ای مخالفند؛ یک عدّه ای اعتراض دارند؛ خیلی خب، مسؤولین ما که مردم صادقی هستند، مردمان علاقمند به منافع ملّی اند، بسیار خب، یک جمعی از مخالفین را از آن افرادی را که شاخصند- دعوت کنند، حرفهای آنها را بشنوند؛ ای بسا در حرفهای آنها یک نکته ای باشد که این نکته را اگر رعایت کنند، کارشان بهتر پیش برود، اگر چنانچه نکته ای هم نبود، آنها را قانع کنند؛ این می شود همدلی، این می شود یکسان سازی دلها و احساس ها، و به تبع آن عمل ها...» (بخشی از سخنان مقام معظم رهبری )در تاریخ 20/1/94 و پس از صدور بیانیه مشترک هسته ای)
شکوفه های همدلی زمانی به بار می نشیند که بستر و شرایط مناسب برای این تکامل وجود داشته باشد که وجود صداقت و پرهیز از کتمان حقایق از مهمترین عوامل نیل به این مهم است. 
چنانچه مسئولین به عنوان کارگزاران مردم رفتاری صادقانه در پیش گیرند می توانند توقع انعکاس این رفتار را در مشی و مرام مردم نیز داشته باشند. اما اگر مردم بین خود و دولت و حاکمیت شکاف و فاصله ای حس کنند طبیعتاً منجر به جدایی و ناراستی گردیده و ضربه جبران ناپذیری به انسجام و اتحاد ملّی وارد می آید.
از آنجائیکه در مردم سالاری دینی، توجه به دوعنصر مردم و دین در مرکز توجهات قرار دارد و بنای مردم بر دین مدار بودن نمایندگان خود( دولتمردان و مسؤولین) است، بنابراین وظیفه ی مسؤولین در این میان بسیار بسیار خطیر و حساس خواهد بود چرا که در صورت لغزش و احیاناً انحراف نه تنها به عنصر«اعتماد» به عنوان یکی از مهمترین سرمایه های اجتماعی هر نظام، لطمه و خدشه وارد 
می سازند بلکه چه بسا در طیفهایی از مردم، منجر به بدبینی نسبت به دین و دیانت گردد.

     
 
>